مطلب زیر برگرفته از روزنامه وزین ایران شماره۳۵۸۴پنجشنبه ۱۰ اسفند به قلم سرکار خانم سارا طالبی زاده می باشد. که دیدم بد نیست که در وبلاگ لرایران نیز آورده شود.
آميزه اى از عشق و هنر

در جنوب غربى ايران، آن جا كه در غرب، سرزمين طلاى سياه و در شرق، نصف جهان قرار دارد؛ آن جا كه سرزمين فرمانرواى آب هاى روان و چشمه ساران است؛ همان سرزمينى كه لاله هاى آن از خضوع، سربه زير دارند؛ همان ولايتى كه مردمان اصيلش با آن گويش زيبا، هميشه پرچمدار و پشتيبان دفاع از خاك وطن بوده و هستند؛ همان سرزمين افسانه اى كه آداب و رسوم عشايرش زبانزد خاص و عام است؛ اين سرزمين از خاك ايران زمين را مى گويم، مكانى كه به طور قطع جز چهار محال و بختيارى جاى ديگرى نمى تواند باشد.