تمامی مورخان و جغرافیانویسان عرب همهی مردم ساکن مناطق لرنشین
را محسوب کردهاند. مثلاً ابنخردادبه در المسالک و الممالک خود از
رسوم "کرد" در پارس سخن به میان آورده است. نویسندهی مشهور "کرد"
«شرف الدین بدلیسی» در کتاب«شرفنامه یا تاریخ مفصل کردستان» لوران
را در زمرهی کردان محسوب و مینویسد: اکراد چهار قسم است و زبان و
آداب ایشان مغایر یکدیگر است: اول کرمانج، دویم لور، سیم کلهور،
چهارم گوران. اکثر شرقشناسان نیز لوران را در جملهی کوردان به
حساب آوردهاند و این نظریه به ویژه از سوی نویسندگان کورد مقبول
افتاده است. نویسندگان ایرانی نیز دربارهی کرد بودن لران نظریات
متفاوتی ابراز داشتهاند. هنری راولینسون در سفرنامهی خود مینویسد:
زبان آنها (لوران) یکی از گویشهای کوردی است، ولی از نظر لفظ با
گویشهای طوایف دیگر نواحی زاگرس فرق میکند.