جنگلى انبوه وجود دارد كه متاسفانه به دليل عدم رعايت كوهنوردان و برخى گردشگران در شرف نابودى است. در قسمت بالاى درياچه نيز كه داراى ساحلى ماسه   اى است جنگلى انبوه وجود دارد كه اين جنگل هم در معرض خطر است. از قسمت بالا، جوى آبى به درياچه مى ريزد كه ادامه آن به درياچه  اى ديگر منتهى مى شود. با حدود ۴۰ دقيقه پياده روى مى شود به اين درياچه (گهر دوم يا گهر پايين) رسيد كه يكى از زيباترين آكواريوم هاى طبيعى است. عمق آن كم است و ماهيان كف درياچه را با كمى دقت مى شود به خوبى ديد. تا چند سال پيش كوه هاى اطراف درياچه چراگاه دام عشاير بوده است. چراى بى رويه دام در كوه هاى اطراف باعث تخريب سرسبزى و سستى خاك شده و با بارش هر باران سيلى از گل و لاى كوه به داخل درياچه مى ريزد. درياچه دوم گهر به همين علت در شرف قربانى شدن است. هر دو درياچه گهر دائمى و شيرين اند. احداث جاده اليگودرز گهر در سال ۸۱ يكى از عوامل ديگر تخريب اين منطقه است. اگرچه با تلاش مسئولان محيط زيست از ادامه كار جلوگيرى شد و هم اكنون تردد ماشين در اين جاده ممنوع است. منطقه حفاظت  شده اشترانكوه علاوه بر درياچه زيباى گهر، تونل برفى كمندان، پريزكوه، چشمه وقت ساعت و دره اسپر را نيز دربرمى گيرد. اين منطقه ۹۸ هزار هكتار وسعت دارد و يكى از مهمترين منابع طبيعى ايران به شمار مى آيد. دسترسى به اين درياچه از طريق شهر دورود امكان پذير است. از راه بربرود در اليگودرز نيز مى توان به اين درياچه رفت. كوهنوردان معمولاً به قله اشترانكوه صعود مى كنند و براى رسيدن به گهر از مسير آبادى تيان حركت مى كنند. براى رفتن از مسير تيان مى توان از راه آهن تهران - خرمشهر استفاده كرد و در ايستگاه دربند از قطار پياده شد. تير و مرداد بهترين زمان سفر به اين درياچه است. با توجه به گستردگى منطقه و ديدنى هاى بى شمار آن برنامه سفر بايد دست كم سه روزه باشد. براى طى كردن مسير پياده به سمت درياچه بايد كفش مناسب پياده روى و براى جلوگيرى از آفتاب سوختگى بايد كرم ضدآفتاب به همراه داشت. اگر برنامه سفر طولانى تر باشد مى شود سرى هم به ساير ديدنى هاى لرستان زد.
• قلعه فلك الافلاك
قلعه فلك الافلاك مهمترين اثر باستانى لرستان، با پنج هزار و ۳۰۰ متر مربع مساحت بر فراز تپه  اى در مركز شهر خرم آباد، با چشم اندازى فوق العاده زيبا قرار گرفته است. حريم اين تپه باستانى از شرق و جنوب غربى به رودخانه خرم آباد و از غرب به خيابان و محله دوازده برجى و از سمت شمال به خيابان فلك الافلاك محدود مى شود. نام قديم آن كه به دوران ساسانيان برمى گردد، دژ شاپورخواست است. اين قلعه داراى ۸ برج مدور و ديوارهاى بلند و مستحكم است. وسعت محوطه باستانى كه محل واقعى تحولات تاريخى بناست، حدود ۳۰۰*۴۰۰ متر مربع و ارتفاع تپه با احتساب ديوارهاى بنا از سطح خيابان هاى مجاور حدود ۴۰ متر است. فضاى داخلى بناى فعلى به چهار تالار نسبتاً بزرگ حول دو حياط و تعدادى تالار و اتاق تقسيم شده است. ابعاد حياط اول ۵/۳۱*۲۲ متر و ابعاد حياط دوم ۲۹* ۲۱متر است. در ورودى بنا در سمت شمال و در بدنه برج شمال غربى تعبيه شده است.
دورتادور قلعه را پرتگاهى فرا گرفته كه داراى پوشش گياهى است و راه ورود به فلك الافلاك را دشوارتر مى كند. نام اين قلعه به مفهوم آسمان نهم و بالاترين فلك است كه به طور مجازى دست نيافتنى بودن آن را مى رساند.
اين بنا علاوه بر ويژگى هاى معمارى پرصلابت، گنجينه  اى منحصر به فرد نيز دارد. اين گنجينه داراى بخش هاى باستان شناسى و مردم شناسى است و ابزارهاى سنگى عهد حجر، سفالينه هاى پيش از تاريخ، مهرهاى متنوع سنگى، اشياى بى نظير و مقدس مفرغى، ظروف و اشياى مربوط به دوران اسلامى و نمونه هايى از سنگ مزارهاى منقوش لرستان را در دل خود جاى داده است. در فضاى داخلى اين قلعه، به غير از مجموعه موزه، كتابخانه تخصصى، آزمايشگاه تحقيقاتى مرمت آثار تاريخى و چايخانه نيز داير شده و در حال بهره بردارى است. از ديگر ديدنى هاى لرستان مى توان به مناره آجرى (جنوب خرم آباد)، سنگ نبشته (شرق خرم آباد)، پل شكسته (جنوب خرم آباد)، آبشار نوژيان (۵۱ كيلومترى جنوب شرقى خرم آباد) و غار دوشه (۴۵ كيلومترى جنوب غرب خرم آباد) ،تونل برفی (جنوب ازنا)،سراب گایکان ،آبشار آب سفید ،شیر بردی ،دشت لاله های واژگون ،قالیکوه (جنوب الیگودرز)،آبشار بیشه (درود)و...اشاره كرد.